Jesienne inspiracje + pokój Benia cz.2+ CANDY

Uwaga, będzie kolorowo.

Zacznę może od jesiennych inspiracji i rękawic które się ostatnio uszyły. Praca zaczęta tez jakiś czas temu, naszykowane na warsztacie, nacięte, i długi czas niedokończone różne rzeczy wreszcie się doczekały finału.

 No i szyciu sprzyja pora roku,z trudem przeżyłam upały i lato w ogóle, nic wtedy nie robię, za to jak lekki chłodek i deszczowo - dostaję energii. Rzecz pierwsza: rękawice ozdobione ślepą aplikacją, wydzierganą gęstym zygzakiem. Rękawice są dwustronne, druga to kolorystyczny negatyw tej pierwszej i odwrotnie.

Kolejna rzecz: to moje pierwsze  
CANDY CYTRYNOWE:

 

Rękawice b. solidnie wykonane, ozdobione aplikacją, w środku podszewka z białego płótna. Ocieplenie: polar. Rękawice są bardziej miękkie niż te kupowane w sklepie z wypełnieniem gąbkowym lub na fizelinie: polar zachowuje się inaczej, nie jest tak sztywny - nie jest to defekt, są po prostu inne, nieco cieńsze.

Cytrynowe rękawice oddam w dobre ręce - tak nieśmiało to proponuję, bo nie wiem czy ktoś reflektuje na tak kolorową rzecz, jeśli tak to proszę o zaznaczenie w komentarzach że o cytryny chodzi plus podlinkowanie mojego zdjęcia na blogu. Jeszcze nic tu nie proponowałam, to dla mnie nowa rzecz i zaciekawienie - czy są osoby którym kolorowe owocowe rękawice wpiszą się w gust i wystrój kuchni. W domyśle: Z praktyki wiem, że tego typu rzeczy błyszczą w równie kolorowym otoczeniu: kuchni, która nie boi się kolorów i słońca. Ale to już tylko od Was zależy...

I jeszcze jeden rzut na Pokój Bienia -obrazki na ścianę: 

Krótki poradnik majsterkowicza: Obrazki wielkości kartek pocztowych  z gazetki dziecięcej. Ramki zrobione są z  grubej tektury, oklejonej folią samoprzylepną. Między ramką granatową a obrazkiem jest biała gruba mniejsza ramka tekturowa, która dodaje trójwymiarowości całości. Sam obrazek pryśnięty jest lakierem w sprayu. (ramka nie, bo folia jest z połyskiem)

Całość wyszła nam bardzo ...wycinankowo. Ale  pokój Bernarda jest dla mnie jednym, wielkim projektowym poligonem doświadczalnym - i rządzi się własnymi prawami :), Ogólnie jest przytulnie - czasem nawet mi samej zdarza się w tym słonecznym kąciku przysnąć.:)

Jeszcze nie wiszą, bo jakoś chwilowo brak mi koncepcji.

I jeszcze w sprawie paska na ścianie:

Dziewczyny pytały o ten pasek w komentarzach.: Klejony jest bezpośrednio na ścianie z arkusza filii samoprzylepnej. Dobrałam kolory pasujące do materiału. Samochodzik z tkaniny w kratkę klejony jest na folii samoprzylepnej dwustronnej - i z tym było nieco więcej roboty.  Trzyma się bardzo dobrze, klej na folii dwustronnej jest bardzo "czepny" i docięta folia do kształtu samochodzika - trzyma go idealnie, nawet przy nieśmiałych próbach podskrobania pazurkiem przez moje dziecko - nic nie schodzi i materiał. się nie siepie, wygląda b. estetycznie. Może to też sprawa materiału - to jest zbita, gruba bawełna (kupon kilka metrów kupiony w lumpeksie zresztą :), reszta materiałów dokupiona do kompletu w sklepie)

I tyle kolorowatości na dzisiaj, dziękuję Wam za odwiedziny i odzew, serdeczności!

Dziękuję Wam również za komentarze pod wcześniejszymi postami. Wszystkie czytam i każdy z osobna sprawia mi ogromna przyjemność, bardzo, bardzo dziękuję:)

Pokój Benia

    Witam serdecznie po długiej przerwie. Zbieram się od dawna do pisania, ale aktualnie zajmuje mnie przedszkole mojego Benia i wszystkie zmiany z tym związane, dużo więcej obowiązków i zajęć.
A chciałam dziś pokazać pościel uszytą do mini- pokoju Bernarda. Zamówienie było na pokój "zielony jak trawka, mamo". cóż było robić... :) Do tego słoneczna ściana, co ładnie  koresponduje z pościelą - pokoik jest ciepły i przytulny. Do narzuty i poduch zrobiłam pasujący border na ścianę, całość wyszła wyraźnie "do kompletu"  ...bo ja lubię komplety :), a i Beniowi się podoba. Inspiracja trochę z rożnych stron z atr. dla dzieci, a trochę z patterybarnkids: kolorowo i z rozmachem. I proszę, wyszło tak: Zdjęć kilka , bo nie mogłam się zdecydować.

 Jestem w trakcie szycia dywanika pasującego do zielonej serii, są jeszcze obrazki w granatowych ramkach, co by przełamać "wszystko do kompletu", w planie jest jeszcze organizer i pojemniki na zabawki. Na pewno pokażę to następnym razem!

Szczerze mówiąc pomysł na motyw samochodzikowy zrodził się już rok temu,  ale w między czasie miałam przerwę na drugie dziecię  i tak, powróciłam do szycia dopiero niedawno.

Widzę jak powolutku motyw samochodzikowy staje się nieaktualny i za delikatny, w chwili obecnej najaktualniejszy byłby sufit granatowy pełen gwiazd, planet i statków kosmicznych, ale kto by tam nadążył za  przedszkolakiem ciekawym całego świata...Poza tym chyba jedno nie przeszkadza drugiemu,  jest kolorowo, spójnie i co najważniejsze lokatorowi sie podoba :)

Torebka z Burdy - WYKRÓJ

W odpowiedzi na prośbę Ivonne, wklejam wyktórj torebki i opis.

Oto torebka do zakochania:  (Burda nr 4/2007)

szyte torebki

Dzisiaj będzie jeszcze całkiem z innej bajki.
W całym moim szyciu przydarzyło mi się również szyć torebki - i mieć dłuższą przygodę z ciuchowym szyciem i modą. Jeszcze mi się sporadycznie przydarza coś ciuchowego popełnić, ale raczej głównie drobnica .
A torebki lubię do dzisiaj. Oglądać, podziwiać, chwilowo nie szyję ale kto mówi że do tego nie wrócę;)
Ale konkrety, konkrety:

To jest torebka uszyta na bazie wykroju z burdy. Zresztą prościutka bardzo, za to dodatki fantazyjne. Wysłałam tą torebkę na konkurs burdy, i nawet ją wyróżniono :). A w konkursie chodziło o to, żeby zaprojektować lub przerobić istniejący projekt w dziedziny: ciuch (znaczy moda:), wystrój wnętrz, akcesoria. Wysłałam .I przeróbka okazała się na tyle interesująca, że torba została zauważona.Informacja o tym umieszczona była na stronie Hubert Burda Media.

W oryginale torebka była PRZEPIĘKNA: zamszowa, jasno ruda, ze złotymi sprzączkami, sznurek chyba kremowy. Ja zmieniłam materiał, dodatki, detale. I wyszło też ładnie :)
 ------------------------
A to jest kolejna wersja tej samej torebki. Pokusiłam się o zrobienie torebki w kolorze zbliżonym do oryginału, oczywiście nie mogłam się oprzeć żeby coś pozmieniać i dodać od siebie. Efekt końcowy jest średnio zadowalający - bo jeszcze raczkowałam, jeśli chodzi o usztywnienie całej torebki żeby trzymała fason. Rączki tym razem zachciało mi się własnoręcznie upleść z grubych rzemieni, dokładnie kilkuwarstwowych pasów skóry. No więc cięłam te pasy, potem zszywałam mozolnie, żeby długość była wystarczająca na plecenie, potem plotłam. Następnie doszyłam ręcznie i miejsce zszycia zamaskowałam złotymi guziczkami ( że niby to takie nity ;). Rączki akurat wyszły zadowalająco, lepiej niż sama torebka. Rada na przyszłość: w środek między zewn. warstwę a podszewkę zawsze trzeba wszyć nie tylko flizelinę, ale bez przesady warstwę ociepliny jak do np. patchworku - wtedy torba byłaby lekka i sztywna.
No w każdym razie wyszła torba jak widać, i uważam że mój wycudowany prototyp mino paru niedoróbek i tak wart jest uwagi :)

I jeszcze dalej jesteśmy w temacie skóry:

Zamszowy plecaczek - to już wyłącznie moja inwencja:

Damski plecaczek: prosty, mały, ozdobiony stebnówkami. Bardzo lubię i skórę i ozdobne przeszycia, dużą ilość klamerek, takie trochę grunge, trochę safari...mmmm   bardzo lubie.

Placak miał być dodatkiem do dżinsów i chyba bardzo pasuje. Z braku nitownicy wymęczyłam wszystko ręcznie: czyli mini dziurki wycinane, podwijane, podszywane.... namęczyłam się, ale ładnie wyszło. W środku jest złota podszewka satynowa z małą kieszonką na zamek.

Jedyny defekt: plecak - worek jest nieusztywniony. (Za krótka była ta moja przygoda z torebkami i jeszcze wszystkich technik nie opanowałam).

Pozdrawiam twórczych podglądaczy i bardzo bardzo dziękuję za odwiedziny

rękawice kuchenne

Kiedy byłam na etapie nauki szycia, wypróbowywania maszyny i poszukiwań różnych,, miałam fazę na szycie rękawic kuchennych. Szybko, sielsko, można poeksperymentować z kolorami a jak relaksuje... Nadal lubię szyć rękawice: bo to małe, jest szybki efekt i fajnie mi się kojarzą: z domowym ciepłem. I odpowiednio dobrane, ładnie podkreślają charakter/kolorystykę kuchni.

No i resztki można wykorzystać... i w ogóle same plusy :)

Oto co wychodziło spod maszyny. Kolorowo i bardzo różnie. I do starego kredensu i koronek, i do wiejskich ław i koszyków wiklinowych z jabłkami.

I dwa słowa wytłumaczenia: wolałabym żeby zdjęcia były stylizowane i w odpowiedniejszym otoczeniu, ale że zdjęcia robione były dawno i innych nie posiadam więc stare kredensy, koronki, jabłka i stosowne otoczenie należy sobie wyobrazić :)

Owocowo. "wakacje na wsi"

 Sielskie scenki.

Z liściem. 

Te liściowe bardzo lubie, jeden z ulubionych motywów. Dekorowanie na zasadzie" odbitego negatywu" i kontrasty tez lubię - to sie będzie u mnie powtarzać, liści tez jeszcze troche będzie:)

Kuchenna arystokracja z rustykalnym rodowodem. A może odwrotnie... W każdym razie do bielonego kredensu i koronek.

Cytrynowo.

No i tyle na razie, Pozdrawiam kuchennie.

patchworkowo z truskawkową przynętą

Pokażę Wam dzisiaj co udało mi się uszyć kiedyś, kiedyś. Inspiracje wiejskie, sielskie, rustykalne, z tęsknoty za chałupą drewnianą i taką kuchnią pachnąca ciastem i cynamonem.
Póki co chałupy drewnianej brak, a komplecik piknikowo - kuchenny został i cieszy oko.
Oto mała zaimprowizowana sesja zdjęciowa, sesja robiona na gorąco a i tak lekko spóźniona - bo truskawkowa :)Obrus/narzuta i poducha:

łapka/podkładka/obrazek - przeznaczenie dowolne.

 łapki/podkładki i rękawice.Swego czasu miałam dość spore możliwości przerobowe, więc szyło się, szyło...

Dziś mam dwójkę maluszków i chwilowo możliwości trochę mniejsze . Ale do czasu.:)

Woreczek-pomocniczek. Przeznaczenie dowolne.

Usztywniony obrazek - dekoracja. W początkowym zamierzeniu miał zawisnąć w kuchni obok drewnianej ławy na przykład.

I jeszcze coś na smakę:

Pozdrowienia dla wszystkich odwiedzających, a zwłaszcza miłośników tego co wyłącznie piękne i nastrojowe na wsi.

Czerwony Hrabia

Czerwony Hrabia to trzecia lalka, która klimatem łączy się z poprzednimi. W pełnej krasie wygląda tak: (szczegółowy opis lalkowego świata w poprzednim poście)

 

  

 

 

A tak wygląda sama głowa w trakcie pracy: